Zacznij tutaj
Fado z Coimbry kontra fado z Lizbony
Czym jest fado z Coimbry, kto je śpiewa i dlaczego brzmi inaczej niż fado z Lizbony — z faktami, których potrzebuje początkujący słuchacz przed rezerwacją koncertu.
Zarezerwuj koncert ↗Szybka odpowiedź
Fado z Coimbry to fado miejskich studentów: tradycyjnie śpiewane przez mężczyzn w czarnych strojach akademickich, nocą, przy gitarze z Coimbry i gitarze klasycznej, w stylu serenady. Fado lizbońskie rozwinęło się w starych dzielnicach stolicy i jest stylem najlepiej znanym odwiedzającym. Łączy je gitara portugalska i nastrój tęsknoty, ale różnią się scenerią, strojem, repertuarem i samą gitarą. Koncert w Coimbrze daje Ci styl studencki w około 50 minut.
Krótka odpowiedź
Fado z Coimbry to regionalny styl fado, który wyrósł wokół miejskich studentów i nadal jest z nimi związany. Wikipedia nazywa je gatunkiem fado pochodzącym z Coimbry, przejętym przez studentów i czasami znanym jako fado studenckie, choć zazwyczaj uważanym za typową muzykę samej Coimbry. Fado lizbońskie to styl stolicy i ten, który większość odwiedzających już słyszała. Postaw oba obok siebie, a różnice ujawnią się najpierw w gitarze, stroju i scenerii, a dopiero potem w samych pieśniach. Reszta tego przewodnika omawia te różnice po kolei.
Skąd pochodzi fado
Według Wikipedii fado pojawiło się w Lizbonie na początku XIX wieku, prawdopodobnie w dzielnicach bohemy, takich jak Bairro Alto, Mouraria i Alfama, choć ten sam artykuł ostrzega, że jego pochodzenie jest trudne do ustalenia i istnieją konkurencyjne teorie. Nazwa może pochodzić od łacińskiego fatum, los. W 2011 roku UNESCO wpisało Fado, miejską pieśń popularną Portugalii, na swoją Reprezentatywną Listę niematerialnego dziedzictwa. Jego opis mówi o społecznościach w Lizbonie, więc odczytuj wpis jako uznanie fado w ogólności, a nie stylu z Coimbry z nazwy.
Dlaczego Coimbra ma własny styl
Wikipedia podaje, że istnieją dwie główne odmiany fado, związane z miastami Lizbona i Coimbra. Opisuje odmianę z Coimbry jako tradycyjnie związaną z tamtejszym uniwersytetem i stylem średniowiecznych trubadurów serenadowych, i mówi, że rozwinęła się z iberyjskiej tradycji lirycznej trovadorismo popularnej w średniowieczu. Coimbra jest miastem uniwersyteckim od czasu, gdy uniwersytet przeniósł się tam w 1308 roku, odnotowuje Wikipedia. Stowarzyszenie studentów ma nawet sekcję fado, która uczy gatunku studentów muzycznie uzdolnionych, dodaje Wikipedia, a jego sława doprowadziła do powstania grup fado z Coimbry ze studentów i miejscowych także w Lizbonie i Porto.
Co noszą śpiewacy i muzycy
W tradycji Coimbry zarówno śpiewacy, jak i muzycy noszą strój akademicki, traje académico: ciemną togę, pelerynę i getry, według Wikipedii. Przewodnik jednego z hoteli w Coimbrze po miejskim fado opisuje tę samą czarną pelerynę i sutannę. Peleryna należy zatem do tradycji studenckiej, a nie do sceny. W Fado ao Centro organizatorzy mówią, że każdy muzyk jest lub był studentem w Coimbrze, a zdjęcia z tego domu pokazują muzyków w czarnych pelerynach. Widząc peleryny na koncercie, widzisz strój właściwy samej tradycji.
Gitara, która to zdradza
Oba style zbudowane są wokół guitarry portuguesy, która według Wikipedii ma dwanaście stalowych strun zgrupowanych w sześć par. Wytwarzana jest w dwóch modelach, Lisboa i Coimbra, a artykuł wymienia, czym się różnią:
- Wolna długość struny 445 mm w gitarach Lisboa i 470 mm w gitarach Coimbra
- Gitary Lisboa strojone w D, z jaśniejszym, bardziej rezonansowym brzmieniem; gitary Coimbra strojone w C, z ciemniejszą barwą
- Ozdoba w formie spirali zwana caracol, ślimak, w gitarach Lisboa; łezkowaty motyw, lágrima, w gitarach Coimbra
Jak gra się na gitarze
Wikipedia wyraźnie rozgranicza obie tradycje. W fado lizbońskim guitarrista gra wstęp, a następnie odpowiada na frazy śpiewaka w schemacie pytania i odpowiedzi, a w szybszych fado może improwizować przez cały utwór. W fado z Coimbry zamiast wypełniać przestrzeń między frazami śpiewaka, guitarra gra akompaniament akordowy wraz z gitarą akustyczną. W praktyce oznacza to gitarę, która wspiera głos i nie wymienia z nim fraz. Wikipedia przeciwstawia też szybki, bardziej wymagający technicznie styl lizboński stylowi z Coimbry, dlatego oba mogą brzmieć tak odmiennie na tym samym instrumencie.
Gdzie śpiewano fado z Coimbry
Według Wikipedii coimbrę śpiewa się po zmroku, niemal w ciemności, na świeżym powietrzu — na placach i ulicach — a schody klasztoru Santa Cruz i Starej Katedry wymieniane są jako typowe miejsca. Zwyczajowe są również serenady: pieśni śpiewane pod oknem kobiety, której względy ktoś pragnie zdobyć. Przewodnik hotelowy dodaje, że upragnioną nagrodą jest światło włączone i wyłączone trzy razy, a na serenadach nie wypada klaskać. UNESCO umieszcza fado w salach koncertowych i w niewielkich domach fado — a ten drugi wariant bliższy jest koncertowi w małym pokoju.
Kto je śpiewa i co
Wikipedia podaje, że styl coimbrę śpiewają wyłącznie mężczyźni, w stroju akademickim, podczas gdy opis fado według UNESCO mówi ogólnie o soliście — kobiecie lub mężczyźnie. Traktuj to jako różnicę tradycji, a nie regułę dotyczącą każdego koncertu, w którym weźmiesz udział. Wikipedia wymienia tytuły kilku najsłynniejszych fado z Coimbry, wśród nich Balada da Despedida i Samaritana, i podaje, że od lat 50. nowy nurt poprowadził coimbryjskich śpiewaków ku balladzie i wielkim poetom — klasycznym i współczesnym. To, co się gra danego wieczoru, się zmienia.
Co zachowuje koncert w małym domu
Koncert w pomieszczeniu to inna sceneria niż nocna tradycja uliczna, ale zachowuje utwory definiujące styl: gitarę coimbryjską, gitarę klasyczną, śpiewaka i czarne peleryny. Fado ao Centro, przy Rua Quebra Costas poniżej Starej Katedry, organizatorzy opisują jako projekt kulturalny założony w Coimbrze w 2010 roku, którego ściany zdobią przedmioty należące do muzyków. Koncert wplata między pieśniami momenty z historii miasta i kończy się kieliszkiem porto degustowanym z muzykami, co czyni go krótkim, kompletnym wprowadzeniem w ten styl.
Dla kogo to nie jest
Odpuść sobie ten koncert, jeśli chcesz połączyć kolację z muzyką: bilet obejmuje około 50 minut fado i jeden kieliszek porto, bez jedzenia. Zrezygnuj, jeśli szukasz szybszej, bardziej wymagającej technicznie gitary, którą Wikipedia wiąże z fado lizbońskim. Pomiń go, jeśli marzysz o północnej serenadzie pod oknem — to inny, plenerowy zwyczaj. Weź też poprawkę na ulicę: górny odcinek Rua Quebra Costas to schody, więc podejście może nie odpowiadać osobom, które nie radzą sobie ze stopniami.
Rezerwacja
Wybierz datę w kalendarzu nieco niżej na stronie. Bilet rezerwowany przez GetYourGuide obejmuje koncert i jeden kieliszek porto, a bezpłatne anulowanie obowiązuje do 24 godzin przed wydarzeniem. Twój gospodarz mówi po angielsku i portugalsku. Każda cena pojawia się w kalendarzu w Twojej walucie — dlatego żadnej nie podano w tym przewodniku.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest fado z Coimbry?
Regionalny styl fado z miasta Coimbra, przejęty przez studentów i tradycyjnie śpiewany przez mężczyzn w stroju akademickim przy gitarze coimbryjskiej i gitarze klasycznej — według Wikipedii.
Jak różni się fado z Coimbry od fado lizbońskiego?
Fado z Coimbry jest związane ze studentami, serenadami i ciemniej brzmiącą gitarą z Coimbry, która akompaniuje śpiewakowi akordami. Fado lizbońskie to styl stolicy, słyszany w domach fado i na scenach koncertowych, z jaśniej brzmiącą gitarą.
Czy fado znajduje się na liście UNESCO?
Tak. UNESCO wpisało Fado, miejską pieśń popularną Portugalii, na listę w 2011 roku. Jego opis odnosi się do społeczności w Lizbonie, więc wpis nie wyróżnia stylu z Coimbry.
Czy muzycy noszą peleryny?
W tradycji Coimbry tak: ciemna szata, peleryna i getry, według Wikipedii. Fotografie Fado ao Centro przedstawiają muzyków w czarnych pelerynach.
Czy koncert jest po angielsku?
Prowadzący mówi po angielsku i portugalsku. Fado de Coimbra to tradycja w języku portugalskim, więc same pieśni będą śpiewane po portugalsku.
Jak długo trwa koncert?
Około 50 minut, zakończonych kieliszkiem porto degustowanym z muzykami.
Czy fado z Coimbry jest melancholijne?
Wikipedia nazywa fado ogólnie muzyką rezygnacji, losu i melancholii, luźno oddawaną słowem saudade. Fado z Coimbry dzieli ten nastrój, choć jego serenady są także pieśniami zalotów.
Źródła